1542 ألتّواضع من مصائد الشّرف : فروتنى با مردم از شكارگاههاى شرف است ( كه در آن صيد شرف بچنگ مى آيد ) . 1543 الحازم من تجنّب التّبذير و عاف السّرف : دورانديش كيست كه از ولخرجى كناره گيرد و اسراف را از خود دور كند . 1544 الكذب و الخيانة ليسا من أخلاق الكرام : دروغ گفتن و خيانت كردن از خوهاى بزرگان نيستند . 1545 الفحش و التّفحش ليسا من الإسلام : دشنام دادن و ناسزا شنيدن از مسلمانى بدور است . 1546 المشورة تجلب لك صواب غيرك : مشورت كردن رأى صائب و درست ديگرى را بسوى تو مى كشد 1547 الاستبداد برأيك يزلّك و يهوّرك فى المهاوى ايستادگى روى انديشهء خودت تو را مى لغزاند و بپرتگاهها افكندت 1548 العفاف أشرف الأشراف : پارسائى بالاترين برتريها و بزرگواريها است . 1549 ألرّضا بالكفاف يؤدّى إلى العفاف : بدانچه كفايت كند خورسند بودن شخص را بسوى پاكدامنى مى كشاند 1550 اصطناع الكفور من أعظم الجرم : نكوئى در باره‌اى ناسپاس از بزرگترين گناهها است 1551 ألطّمأنينة قبل الخبرة ضدّ الحزم : پيش از آزمودن دل بستن خلاف دور انديشى است . 1552 ألصّدقة تقى مصارع السّوء : تصدّق دادن انسان را از پرتگاههاى بد نگه مى دارد . 1553 المذنب على بصيرة غير متسحقّ للعفو : آنكه دانسته گناه مىكند سزاوار گذشت و عفو نيست . 1554 الإحسان إلى المسيئ يستصلح العدوّ : نيكى با بدكار كار دشمن را هم اصلاح مىكند . 1555 ألصّدقة في السّرّ من أفضل البّرّ : بالاترين نيكيها پنهان تصدّق دادن است . 1556 ألزّهو فى الغنى يبذّر الذّلّ فى الفقر : به حال توانگرى گردنكشى كردن تخم ندارى را افشاندن است . 1557 الحسود كثير الحسرات متضاعف السّيّئات رشك بر حسرت و اندوهش فراوان و گناهانش دو برابر است . 1558 المحسن حىّ و ان نقل إلى منازل الأموات : نيكوكار زنده است اگر چه به جاهاى مردگانش ببرند . 1559 اجتناب السّيّئات أولى من اكتساب الحسنات : از بديها دورى گزيدن سزاوارتر از خوبيها را بدست آوردنست 1560 العاقل من يزهد فيما يرغب فيه الجاهل خردمند آن كسى است كه دورى گزيند از آنچه كه نادان بدان روى مى آورد 1561 ألكيّس صديقه الحقّ و عدوهّ الباطل : زيرك دوستش حق و دشمنش باطل است .